Oturabilme Özgürlüğü

Geçenlerde başıma gelen küçük bir düşme vak'ası nedeniyle şu anda kırık bir kuyruk sokumu kemiğiyle yaşamımı idame ettirmeye çalışıyorum. İlk gün oldukça yoğun ağrı ve ilaçların etkisiyle sersemlikle geçen ve Defne'nin anlamadığı durumum ertesi gün aynı şekilde devam edemezdi, keza anladım ki küçük çocuğu olan bir annenin hasta olma lüksü de olmuyormuş... Bu nedenle kendimi düşünce terapisiyle tedavi edip hayata dönmeye çalıştığım ilk günün ardından Defne'yi okula bırakıp, işe giderek kendime gelmeye çalıştım.. Aradan 7 gün geçtikten daha iyi hissediyor olmama rağmen ağrılarım özellikle de otururken ve kalkarken devam etmekte ve küçük kırıkcık kendini hissettirmek için elinden geleni yapmaktadır. Peki ben ne yapıyorum şu anda rahat rahat poposunun üstüne oturabilmenin ne büyük bir özgürlük ve güzellik olduğunu farkediyorum.. Bir süre daha oturma simidiyle hayata devam.

Yeniden Merhaba

Evet aylar olmuş yine.... Sürekli aklımda ama bir türlü konsatre olup yazamıyorum... Özellikle de bloguma ulaşmak için bir sürü yeni ayaryapacak olmak beni soğuttu, şimdi tekra burada olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
Yazmayalı neler oldu neler... Defne okula bir süre ara verdi, sonra geri döndü, müsamerelere katıldı, gezilere gitti ve artık tam bir birey olarak karşımızda.. Zaten uzun zamandır öyleydi ama artık kelime haznesi de geliştikça bir başka oldu küçük cadı....