Evet canım annemi, biriciğimi şimdi çok daha iyi anlıyorum.. Hem de bir çok konuda... Defnemiz geçtiğimiz hafta sonu biraz rahatsızdı, hatta son 3 aydır, 2 yıl boyunca hasta olduğundan çok daha fazla hasta oldu.. Ateş çıkar düşmez, öksürük gelir gitmez, kulak ağrır (neyse ki o çok süremedi), perişan durumdaydık. Ama benim asıl perişanlığım minnoşumu o halde görmekti.. O kıpır kıpır, yerinde oturmayan, her daim şarkı türkü, dans, sohbet insanı gitmiş, yerine yaprak gibi oradan oraya savrulan bir minik can gelmişti... İşte o zaman onun acısının nasıl da bana geçtiğini farkettim. Tıpkı annem gibi...
Canlarım benim iknizi de çok seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder