Kaldığımız Yerden Devam

Evet atlatılan badireler, sonu gelmeyen projeler bir yana artık yazmanın vakti çoktan geldi de geçiyor... Aslında insan yazmaya bir başalsa gerisi gelecek ama önemli olan o disiplini edinebilmek. Disiplin demişken aklıma Defne'den sonra farkındalığımın geliştiği bir konu aklıma geldi. Sabır... Evet ben görünüşte çok sakin bir nisan intibaı uyandırsam da aslında çok sabırsız(ımdır)dım. insan çocuk sahibi olunca bazı şeylerin yoluna gimesi için sabırlı olması gerektiğini ve bunu da bir alışkanlık haline getirerek kendini disipline etmesi gerektiğini öğreniyor. Yani en azından benim için öyle oldu. Çocuk büyütmenin her aşaması sabır istiyor. Çünkü hele de dünya ile yepyeni tanışmış bir insanın bu yeni ortama alışması ve yaşamını sürdürebilmeyi öğrenmesi hem kendisi hem de çevresi için oldukça sabır gerektiren bir durum. Biblo gibi köşesinde dururken neredeyse 1 yıl içinde mucizevi gelişme ile yürümeye ve hatta kendini bir şekilde ifade etmeye başlayan bir insan yavrusu için belki 1 yıl çok uzun bir zaman dilimi değil gibi görünebilir ama dediğim sabrınızı geliştirdiğiniz bir dönemlerin başlangıcıdır.