Bugün okuduğum bir haber, aslında farkında olduğum ama Defne'nin bana öğrettikleri konusunda atladığım bir konu olmuştu. Araştırmada topuklarından kan alınan bebekler, annelerinin ve babalarının kucağında iken gözleniyor ve anne kucağındaki bebeğin acıya daha fazla dayanabildiği görülüyor.Bu konuyu aslında her anne, anne olunca kendisi farkediyor. Defne küçükken aşı olurken kucağımda neredeyse hiç ağlamazdı. Şimdi de düştüğü zaman, bir yere çarptığı zaman hemen kucağıma alırım. Aslında benim bile dayanmakta güçlük çekeceğim bir yarası ya da beresi varken bile benim kucağımda hemen susuverir. Ne güzel bir nimettir bu... Daha sık kucaklaşmak gerek. Küçükken çok yorgun olur ve annem ya da bakıcımızdan yardım isterdim kucak konusunda, şimdi düşünüyorum acaba yeterince sarıp sarmalayamadım mı küçük balığımı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder